Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012


Θα μας συνέφερε να κλέψει ο κ. Τραγάκης...

ΣΟΚΑΡΕΙ ο τίτλος του σημερινού άρθρου, το ξέρω... Αλλά, οφείλεται στην πρόθεση του γράφοντος να μην ηθικολογήσει κι αυτός (όπως τόσοι
άλλοι αρθρογράφοι το τελευταίο σαρανταοκτάωρο)... Είναι τόσο κυνική η εποχή μας, που κάποια στιγμή (όπως "διδασκόμαστε" καθημερινά από τη
ζωή, άλλωστε) πρέπει να κρίνουμε οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας με γνώμονα το συμφέρον μας... Και, ναι, λοιπόν, ως κοινωνία μας συνέφερε να είχε κλέψει ο
ο κ. Τραγάκης. Και να γιατί:
ΚΑΤ' ΑΡΧΑΣ, θα μας στοίχιζε λιγότερο. Καταλήγω σ' αυτό το συμπέρασμα όχι αυθαίρετα, αλλά υπολογίζοντας ότι τα τέσσερα μέλη του στενού πυρήνα
της οικογένειας του, που διόρισε ο ίδιος στη Βουλή με ένα μέσο όρο αμοιβής γύρω στα 2.500 ευρώ μηνιαίως, συν τις ασφαλιστικές εισφορές, επί 30 χρόνια
υπηρεσίας, συν το εφάπαξ στο τέλος του εργασιακού τους βίου και τα περίπου 20 χρόνια του συνταξιουχικού τους βίου, θα επιβαρύνουν το ελληνικό δημόσιο
με δέκα περίπου εκατομμύρια ευρώ... Αν σ' αυτό το ποσό προσθέσει κανείς το ύψος των αποζημιώσεων του κ. Τραγάκη από τη Βουλή (ως γνωστόν οι
βουλευτές δεν λαμβάνουν μισθό, αλλά ...αποζημίωση) για τα τριάντα ως τώρα χρόνια της βουλευτικής του καριέρας και τα (μακάρι ο θεός να του δώσει
πολλά) χρόνια συνταξιοδότησης του και προσθέσει επίσης τα ποσά με τα οποία επιβάρυνε τον δημόσιο κορβανά για τα κρατικά αυτοκίνητα που χρησιμοποίησε, τις ταχυδρομικές και τηλεφωνικές ατέλειες ... Αν επίσης αναζητήσει κανείς τους συγγενείς της ευρύτερης οικογένειας Τραγάκη (αυτούς δηλαδή που κανείς δεν θα μάθει, γιατί δεν είναι κόρη, νύφη, γαμπρός, αδελφή γαμπρού) και ποιος ξέρει τις πόσες χιλιάδες ψηφοφόρους διόρισε κατά τη διάρκεια της τεσσαρακονταετούς του καριέρας τότε πράγματι θα καταλάβουμε ότι ο κοινοβουλευτικός βίος του κ. Τραγάκη (και όχι μόνον αυτού βεβαίως) μας έχει στοιχίσει τόσο ακριβά, που θα μας συνέφερε πιθανώς να είχε κλέψει...
ΘΑ ΜΑΣ συνέφερε... Ναι, γιατί τα ποσά που έχουν καταγραφεί ως τώρα ως προϊόντα "κλοπής" στη σύγχρονη πολιτική ιστορία (αν εξαιρέσει κανείς την
ειδική περίπτωση του υπερπλεονέκτη Τσοχατζόπουλου) δεν υπερέβησαν τα δύο εκατομμύρια ευρώ... Τόσα αν θυμάμαι καλά (δύο εκατομμύρια δολλάρια) στοίχισε ο περίφημος
¨Κουτσονόμος" που "πούλησε" στον Κοσκωτά ο μακαρίτης ο Μένιος Κουτσόγιωργας... Άλλοι, πιθανώς, καρπώθηκαν περισσότερα εκείνη την περίοδο, αλλα
καθώς στο Ειδικό Δικαστήριο οι ενδείξεις δεν κατέστησαν ποτέ αποδείξεις, ουδείς νομιμοποιείται να προβεί σε αυθαίρετους καταλογισμούς...
ΑΛΛΑ, ακόμη κι αν ο παραπάνω συλλογισμός είναι έωλος και γίνεται μόνο και μόνο για να προβληματίσει (με έναν ερεθιστικό τρόπο) ως προς τα δυσδιάκριτα
πλέον όρια που υφίστανται μεταξύ "κλοπής" και "προσφοράς στα κοινά" υπάρχει ένας ακόμη λόγος για να καταλήξει κανείς στο συμπέρασμα ότι "θα μας συνέφερε
να κλέψει ο κ. Τραγάκης..." Αφορά στη βαρύτητα του αδικήματος της κλοπής και την δυνατότητα που παρέχει στην κοινή γνώμη ώστε να την αξιολογήσει...Τι ισχυρίζομαι: ΄
ότι, αν ο κ. Τραγάκης έκλεβε θα ήταν κατηγορηματική απέναντί του η κοινωνία, ενώ, διορίζοντας όλο του το σόι θα βρεθεί κι ένα τμήμα του κοινωνικού
σώματος να αποδεχθεί επιχειρήματα του τύπου "δηλαδή, δεν έχουν ίσα δικαιώματα και τα παιδιά των βουλευτών"; Άσε που μερικοί θα πουν ότι ήταν και καλός οικογενειάρχης!..
ΙΣΩΣ λόγω της οικονομικής συγκυρίας, αυτό να μην συμβεί στην παρούσα φάση, αλλά το ακούσαμε πολλές φορές σε ανάλογες περιπτώσεις κατά το παρελθόν και
σίγουρα δεν αποτελεί ποτέ κριτήριο "τιμωρίας" (με μη επανεκλογή, ας πούμε) όσων το επικαλέστηκαν...
ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ, ο κ. Τραγάκης θα συνεχίσει να αξιολογεί τους συναδέλφους του στη Βουλή, να ζητάει τη σύσταση εξεταστικών επιτροπών για τη διασπάθιση
του δημόσιου χρήματος, αλλά ο ίδιος θα εγκαλείται για ηθικούς και μόνον λόγους: που σκέφτηκε δηλαδή, να βολέψει τα παιδιά του, την ώρα που κάποια άλλα παιδιά αδυνατούν να βρουν δουλειά... Στο μεταξύ, το κόστος του ηθικού του παραπτώματος θα καταβάλλεται απρόσκοπτα σε πέντε ανθρώπους (συμπεριλαμβανομένου του ιδίου) για κάμποσα χρόνια ακόμα, ασχέτως αν δεν υπάρχουν λεφτά πλέον ούτε για γάζες στα νοσοκομεία....